Aktualizacja 1.6 – "Piaski Sułtanatu" właśnie została opublikowana, a w jej skład wchodzi między innymi całkowity rework Zjednoczonego Sułtanatu Nerdii, opis klimatów, rozbudowana charakterystyka Initium oraz bliższe spojrzenie na sprawę wybuchu zarazy na Nagate. O wszystkim przeczytać możecie tutaj!

Osiżar

Bestiariusz to księga zarówno przerażająca, jak i porywająca. Jesteś ciekawy jakie stworzenia stąpają po Everoldzie? Otwórz więc ten zakurzony tom i daj się wciągnąć lekturze.
Awatar użytkownika
Everold
Posty: 168

ndz lis 05, 2017 1:56 pm  

Osiżar

Stopień agresywności: W świetle słonecznym zaatakują każdego, kto zbliży się do patrolowanego obszaru. Jeśli dojdzie do naruszenia gniazda, zleci się cały rój. W ciemności stają się znacznie spokojniejsze, dopiero bezpośrednia prowokacja spowoduje ich atak
Występowanie: Nerdia, głównie Zrujnowana Hirmina
Trofea i komponenty: Oczy, łuski, gruczoł jadowy, żądło, skrzydła
Mocne strony: Śmiertelny jad wypalający tkanki, zwinność, silnie opancerzony odwłok odporny na większość zwyczajnych broni
Słabe strony: Niska temperatura powoduje ich natychmiastową hibernację, ich tułów jest chroniony cienkimi, łatwymi do naruszenia łuskami


Opis

  Mówi się, że przybyły wraz z wielkim kataklizmem, który wstrząsnął Hirminą. Osiżary szybko zajęły opustoszałe ruiny, czyniąc z nich swój dom. Wśród poszukiwaczy przygód zyskały też nazwę ognistych owadów.
  Najprościej wyobrazić sobie Osiżara jako przerośniętą osę. Dorosłe stworzenia mierzą do łokcia wysokości. Waży około jednego kamienia. Średniej wielkości głowa mieści w sobie parę ogromnych oczu na dwóch jej krańcach, a w środku są jeszcze trzy ułożone w trójkąt. Żuwaczki wraz z czułkami są dosyć przeciętne jak na gabaryty Osiżara. Podobno jest w stanie przegryźć nimi drewno, ale na grubsze kawałki i tak potrzebuje sporo czasu. Krótki tułów tej przerośniętej osy jest zbudowany z kilku, cienkich, chitynowych łusek w kolorze piasku oraz trzech par czarnych odnóży. Z ich pomocą jest w stanie przenosić rzeczy nie ważące więcej, niż piętnaście kilogramów. Odwłok mierzy około stopy i jest najlepiej chronioną częścią Osiżara. Trudno się dziwić, bowiem spore, grube, piaskowo-czarne, chitynowe łuski są odporne na większość, zwyczajnych broni. Pod nimi natomiast kryje się ogromny gruczoł jadowy zakończony ostrym żądłem. Dwie pary skrzydeł są rozstawione na boki, każde z nich o długości niespełna jarda, półprzeźroczyste w kolorze ciemnej kawy.
  Osiżary to stworzenia żyjące w wielkich rodzinach. Zakładają one gniazda wraz z królową i rozbudowują je w miarę wzrostu populacji. Jak to przystało na rodzinę, wystarczy zaalarmować jednego osobnika, a za chwilę pojawi się cała masa gotowa poświęcić swoje nędzne życie w obronie kolonii.
  Podobno widziano pojedyncze osobniki na terenach Nerdii, być może zwiadowców szukających miejsca na nowy dom. Może to oznaczać, że pierwsze gniazdo jest niewystarczające, by pomieścić coraz to liczniejszą rodzinę owadów. Ludzie prości zwykli mawiać, że widzieć Osiżara, to jak spotkać ogień pustyni. Ich jad bowiem jest porównywalny do siły palącego słońca w zenicie.
Ilość słów: 464

  •   Informacje
  • Kto jest online

    Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 0 gości