Aktualizacja 1.6 – "Piaski Sułtanatu" właśnie została opublikowana, a w jej skład wchodzi między innymi całkowity rework Zjednoczonego Sułtanatu Nerdii, opis klimatów, rozbudowana charakterystyka Initium oraz bliższe spojrzenie na sprawę wybuchu zarazy na Nagate. O wszystkim przeczytać możecie tutaj!

Wiwerna

Bestiariusz to księga zarówno przerażająca, jak i porywająca. Jesteś ciekawy jakie stworzenia stąpają po Everoldzie? Otwórz więc ten zakurzony tom i daj się wciągnąć lekturze.
Awatar użytkownika
Everold
Posty: 168

ndz lis 05, 2017 1:50 pm  

Wiwerna

Stopień agresywności: Prawie nigdy nie zapuszczają się na ludzkie osiedla, zazwyczaj polują w lasach lub na pustyniach
Występowanie: Wąwóz Pierwszych, Czarne Bagna, Biały Las, Góry Erzberg, Wielki Las, Szara pustynia
Trofea i komponenty: Kły, łuski, pazury, mięso, kości, oczy, serce, krew
Mocne strony: Szybkość, siła, inteligencja, zdolność lotu i twarde łuski
Słabe strony: Oczy, delikatna błona skrzydeł, pod wpływem zapachu Zwodnika Bagiennego zapada w sen, łatwo dezorientuje ją hałas


Opis

  Nieszczęście wiwern polega na tym, że nader często są mylone ze smokami z legend. Na widok gada szybującego nad stadem owiec, wieśniacy wpadają w panikę. Spodziewają się potwora zionącego ogniem, masakry i całej tej hecy z dziewicami. Owszem, wiwerna chętnie poluje na owce, natomiast nie zieje ogniem i nie stanowi zagrożenia dla całej wioski. Do dziewic zaś ma stosunek zupełnie obojętny.
  Jak wygląda wiwerna? Zapewne wiele razy widziałeś jaszczurki. Wyobraź sobie teraz jedną, powiększ ją kilkukrotnie, tak, aby była większa od człowieka i dało się na nią wsiąść, ustaw ją na tylnych łapach, a przednie przekształć w skrzydła. Takie, jak u nietoperza. Do tego daj jej pysk, który potrafi przerazić najodważniejszego wojownika, z ostrymi jak miecze kłami w środku, kocie oczy, olbrzymie pazury
i łuski. Zapewne ciekawi cię jej kolor? To zależy od gatunku. Jest ich kilka. Najsłabsze mają łuski czarne, czerwone, zielone albo białe, silniejsze, zwane królewskimi – złote, a najpotężniejsze, największe
i najrzadsze, wiwerny smocze – srebrne.

  Są drapieżnikami, ale raczej nie zaatakują ludzi, jeżeli nie poczują się zagrożone. Zadowolą się też padliną, ważne, aby było to mięso. Wiwerny królewskie lub smocze czasami polują na większe zwierzęta, przykładowo niedźwiedzie, czy nawet innych przedstawicieli swego gatunku, ale mniejsze gady zazwyczaj zadowalają się królikami, owcami, wilkami, czy – w rzadkich przypadkach – jastrzębiami, sokołami, albo innymi dużymi ptakami.
  Do dzisiejszych czasów nie ostało się wiele tych stworów. Kiedyś było ich więcej, ale często polowano na nie dla trofeów, albo aby zdobyć nowe, silne chowańce. Dawniej Drudzy lubili trzymać przy sobie oswojoną i wytresowaną wiwernę smoczą. Świadczyło to o ich dużej sile, mimo, że te stworzenia nie są zbyt trudne do oswojenia i wytresowania.
  Ciekawostką jest to, że w kiedyś niektóre plemiona, zwane "Smoczymi Jeźdźcami" łapały wiwerny i ujeżdżały je, używając specjalnie przygotowanych siodeł. Niestety sztuka ich tworzenia nie została nigdzie zapisana, a jazda na oklep zazwyczaj kończy się poważnym poranieniem nóg (przez łuski).
Ilość słów: 461

  •   Informacje
  • Kto jest online

    Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 0 gości