"Pierwsze dwa tygodnie wojny były ciche. Żadnych walk, żadnych przemarszów wojsk. Każdy siedział na swoim miejscu i liczył siły, sprawdzał stan wojsk, uzbrajał się w cierpliwość i miecze. [...]"
Przeczytaj o dalszych losach wojny domowej w Waldgrossen.

7. Pozostałe informacje

Księgozbiór to miejsce pełne najważniejszych informacji, takich jak opisy krain, państwa, religii, potężnych frakcji, fauny, czy też flory.
Awatar użytkownika
Everold
Posty: 157

czw lis 09, 2017 8:40 pm  

Waluta


  Ogólnie przyjętą walutą są korony, szylingi i pensy. Korony są to złote monety — bardzo rzadko kiedy używane przez pospolitych ludzi. Zwykle znajdują się one na wyposażeniu najbogatszych i najbardziej wpływowych postaci. Płacenie nimi w przydrożnych knajpach lub innych podejrzanych miejscach może sprowadzić na taką osobę wiele kłopotów. Ludzie są w stanie zabić lub zdzielić w głowę za znacznie mniej. Szczególnie w obecnych czasach, kiedy każdy musi liczyć na siebie. Korony gromadzone są w skarbcach królewskich, opłaca się nimi wielkie transakcje handlowe i to tylko z zaufanymi partnerami. Na przestrzeni czasu wartość korony ulegała różnorakim wahaniom, jednak obecnie jej wartość przedstawia się następująco: 1 korona = 10 szylingów lub 1 korona = 1000 pensów, ale mało kto wymieni koronę na pensy. Sama moneta ma okrągły kształt i wagę do 4g, zależną od próby złota i zawartości innych metali. Uważa się, że monety z próbą ponad 90% zawartości złota — swoją drogą bardzo rzadko spotykane — mogą osiągnąć wartość nawet 100 szylingów. Moneta na awersie przedstawia królewską koronę wraz z datą wybicia zaś na rewersie panującego monarchy, różniącego się od miejsca jej wybicia. Łatwo jest więc rozpoznać skąd dana moneta pochodzi. Pamiętać należy o żelaznej zasadzie: Im moneta cięższa, tym ilość zawartego w niej kruszcu jest mniejsza proporcjonalnie do jej wielkości. Prawo do bicia posiadają tylko królewskie mennice, ewentualnie takie, które otrzymały specjalne zezwolenie. W przeszłości kraje posiadały różne waluty, jednak po ataku Pierwszych rozpowszechniła się idea ujednolicenia pieniądza i zadecydowano o biciu obecnych monet.
  Następną monetą są szylingi, powszechnie określane srebrnikami. Tym razem bite są one ze srebra z domieszką innych metali. Zwykle próba srebra nie jest mniejsza od 70%, ale rzadko kiedy wyższa niż 80%. Jeden szyling wart jest sto pensów. Jest to waluta średnio zamożnych osób. To właśnie nią najczęściej przeprowadza się transakcje na miejskich bazarach lub w lepszych gospodach. Szylingi zamiast monarchów przedstawiają słynnych ludzi, miejsca lub budowle.
  Pensy są walutą biedoty. To nimi handluje się — na niewielką skalę — żywnością i tanimi trunkami lub zwykłymi wyrobami jak: prosta ceramika albo odzienie z nędznego materiału. Bite są z miedzi, z domieszką cyny lub brązu. Niewielką przywiązuje się wagę do przestrzegania próby. Są najcięższą monetą ze wszystkich i posiada mały otwór pośrodku. Awers pensa jest pusty, natomiast na rewersie wypisana jest tylko data i miejsce wybicia.

Więc:
  • 1 korona = 10 szylingów
  • 1 szyling = 100 pensów

Cennik


  Ustalenie średniej ceny towarów jest zadaniem niezwykle trudnym, ponieważ wpływ na to mają dziesiątki powiązanych ze sobą czynników. Stan gospodarki lokalnej, krajowej, światowej, tego czy zbiory były udane lub nie, a także samo nastawienie sprzedawcy wobec kupującego. Mimo to większość państw stara się regulować cenę przynajmniej podstawowych produktów celem powstrzymania ryzyka głodu za sprawą nieuczciwego manipulowania cenami. Oczywiście nie zawsze się to udaje. W Królestwie Waldgrossen, gdzie Konfraternia Kupiecka trzyma senatorów w swej głębokiej kieszeni, niczym niezwykłym jest zawyżanie albo obniżanie cen towarów pod dyktando gildii.
  Zarobki wahają się zależnie do wykonywanej profesji i zdolności. Te, które tutaj zostaną przedstawione mogą – i z pewnością będą – różnić się zgodnie z warunkami fabularnymi w danym momencie.

  • Prosty chłop uprawiający ziemię dla feudała może liczyć na tygodniowy zarobek w okolicach 30 pensów. Miesięcznie więc w zaokrągleniu otrzymuje on równowartość jednego szylinga. Są oni jedną z najsłabiej zarabiających grup.
  • Wolny chłop w Waldgrossen otrzyma równowartość od trzech do pięciu szylingów za tydzień pracy.
  • Wyszkolony najemnik przypisany do ochrony karawany może liczyć nawet na dwa szylingi dziennie, w przypadku ekstremalnie trudnej drogi cena ta może podskoczyć nawet do wartości pół korony.
  • Bochenek chleba w Królestwie Waldgrossen – zgodnie z rozporządzeniem senatu – może kosztować nie więcej niż 5 pensów i nie mniej niż 2,5 pensa.
  • Prosty miecz jednoręczny od kowala to cena około wartości 5 koron.
  • Zdrowy koń to wydatek minimum 100 koron.
  • Za całe prosie należy zapłacić co najmniej 3 szylingi.
  • Kilogramowy worek ze zbożem w Kinkengardzie to koszt od 38 do nawet 45 pensów.
  • Kufel dobrego piwa w lepszej gospodzie wynieść może cenę od 85 pensów do półtora srebrnika.
  • Magiczny przedmiot obłożony rytuałem to minimum wydatek 1000 koron. Kwestię ceny i sprzedaży wszelkich magicznych artefaktów regulują państwa w porozumieniu z Initium, ale wielu korzysta z usług czarnego rynku, co zaburza relację.


Mowa


  Każda nacja posiada oczywiście własny język, dzięki czemu wyróżnia się spośród pozostałych. Naturalnie każdy język ma swoje dialekty i gwary, jednak ogólnie rzecz biorąc znając język ogólny, można zrozumieć inne jego wariacje. Gracze nie znając innych języków, niż swój ojczysty, mogą próbować dogadać się choćby poprzez gesty. Często jest to jednak żmudna rozmowa i łatwiej byłoby nauczyć się od podstaw nauczyć Altrachen, będąc urodzonym Jaksarczykiem. Każdy z zaprezentowanych tu języków jest w zamyśle krzywym odbiciem niektórych z języków rzeczywistego świata. Pamiętać jednak należy, że tak postrzegać tę kwestię możemy my – gracz sterujący postaciami. One jednak, będąc zakorzenione w świecie przedstawionym, nie wyczuwają tych niuansów. Oto języki:

  • Jaksarski: Rozpowszechniony w Księstwie Jaksaru. Opiera się na językach słowiańskich – głównie rosyjskim, polskim i czeskim, co widzimy po tytulaturze chociażby samego władcy Jaksaru, kniaziu.
  • Nerdyjski: Posługują się nim mieszkańcy Nerdii. Oparty w czystej formie na arabskim.
  • Agatusu: Używany w Cesarstwie Czterech Wysp. Oparty w głównej mierze na japońskim.
  • Altrachen: Używany w Królestwie Waldgrossen. W zamyśle jest on oparty na niemieckim z domieszką łaciny oraz greki.
  • Sanctin: Wymarły język używany przez przodków i rozpowszechniony na całym świecie. Większość starożytnych zapisków jest w nim spisana. Jest to język ludzi uczonych. Oparty na klasycznej łacinie.
Ilość słów: 1092

  •   Informacje
  • Kto jest online

    Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 1 gość